Afgelopen weken waren te vol van gebeurtenissen. Ik zie voor me het deerniswekkende beeld van Andrew, achterin de auto onderuitgezakt, uitgeput, niet wetend wat hem die dag overkomen is – wat de man ook misdaan heeft, het beeld is deerniswekkend. En met dat woord raak ik aan christelijk mededogen. En aan het recht: hij moet voor een rechtbank verschijnen, niet al gelyncht zijn voor die tijd. Dat doen wij in de moderne tijd toch niet meer, wel? Wat de man ook misdaan heeft – ik wil, nadat hij de hand mogelijkerwijs aan zichzelf geslagen heeft, zijn lijk niet achter een auto aan gesleurd zien worden door de straten. Ook iemand die iets misdaan heeft, want helemaal lekker zit het niet met hem, heeft recht om met Christus in het paradijs te zijn. Ik neem tenminste aan dat Jezus van de moordenaar die met hem gekruisigd is, de moord niet goedgekeurd heeft, maar de zondaar wel in al zijn ellende heeft gezien. Media zijn tegenwoordig meedogenloos – en dat staat haaks op ons geloof in Jezus aan het kruis.
Reinder de Jager
Er is wel meer mis met het recht. Neem de VS die zomaar bootjes vanuit Venezuela naar de kelder schieten. Een dode meer of minder lijkt niet belangrijk, als maar duidelijk is: Trump is de baas. In hetzelfde verband: we ontvoeren een dictator uit een soeverein land – is dat om de democratie aldaar te herstellen, of is het puur spierballenvertoon? Het heeft in elk geval niets te maken met democratie of internationaal recht.
En toen zagen we de aanvallen van Israël en de VS op Iran – en de tegenaanvallen van Iran op Amerikaanse bases in de regio, maar ook op doelen in de Golfstaten die de bases herbergen. Een totale oorlog is zomaar begonnen. Ik heb me vaak afgevraagd: kiezen we nu voor de meest deugdzame heerser of voor de minst slechte? Dat laatste dan toch, denk ik. Moeten wij het hebben van een Trump die zijn straf ontliep doordat de goochemerd opnieuw president werd, of een Netanyahu die we toch graag voor het Internationaal Gerechtshof zien verschijnen, om de internationale rechtsorde te herstellen?
We hebben in de jaren na de Tweede Wereldoorlog de Verenigde Naties opgericht, en in het kielzog van de oorlogsmisdaden op de Balkan het Internationaal Gerechtshof – beide organisaties zijn slachtoffer van de huidige internationale ontwikkelingen. Nog niet helemaal dood, maar al wel achter een auto gebonden, gesleurd door de straten van de stad. Het recht is niet bedoeld voor wraak, niet voor leedvermaak (Andrew) en staat al helemaal niet gelijk aan het recht van de sterkste (Trump). Het recht is bedoeld om een verstoorde relatie, een verstoord evenwicht te herstellen. Ik denk niet dat de gniffelende tabloids in Engeland dat voor ogen hebben. En die totale waanzin, de dollemansstreken van Trump – die leiden nu al tot een chaos die zijn weerga niet kent.
Moeten we blij zijn dat Khamenei dood is? Je kunt wel een man doden, maar niet een ideologie. Misdaad wordt niet bestreden door er weer andere misdaden tegenover te stellen. De duivel uitdrijven met Beëlzebub – een passende uitdrukking daarvoor.
