Zondag 31 augustus
Elfde zondag van de zomer
Kleur: groen
Deuteronomium 24:17-22 | Psalm 113 | Hebreeën 13:1-6 | Lucas 14:1, 7-14
In het hol van de leeuw, bij een maaltijd op sabbat bij een Farizeeër, wordt hij scherp in de gaten gehouden. Het moet gezegd: Jezus praat zijn gastheer niet naar de mond, geneest op sabbat ook een zieke. En dan een gelijkenis, waarin Jezus de wereld omgekeerd laat zien. Geheel in lijn met het liefdesgebod uit Deuteronomium jegens armen, vreemdelingen en mensen die om welke reden dan ook niet mee kunnen komen in de maatschappij, moet je juist hen uitnodigen – niet de mensen die met hun praal pronken. Verwacht geen wederdienst, kun je ook zeggen. En dat alles omdat we zelf slaaf of verslaafd zijn geweest. De Hebreeënbrief breidt dat nog wat uit naar gevangenen en mishandelden: medelijden, in de letterlijke zin. Kom er maar om in deze wereld.
Zondag 7 september
Twaalfde zondag van de zomer
Kleur: groen
Deuteronomium 30:15-20 | Psalm 1 | Filemon 1-20 | Lucas 14:25-33
Een keuze op leven en dood, Deuteronomium windt er geen doekjes om. Een radicale keuze, zegt Jezus in Lucas, die vergt dat je afstand moet nemen van bezit en soms zelfs van familie, ja van het eigen leven – ik vind het nogal wat. Kan ik dat echt? Het ontroerende beroep van de gevangen zittende Paulus op Filemon om Onesimus weer in genade aan te nemen (kennelijk had die een behoorlijk scheve schaats gereden) zegt me ook nog wat anders: mensen verdienen een tweede kans. Gods genade – ik geloof dat ik het daarvan moet hebben. Held ben ik niet. Maar in de kerk, daar mag het soms wel eens wat minder zouteloos toegaan…

